Aleksander Pawlicki
Rzemieślnik
- Urodzony
- 24 stycznia 1898, Pułtusk
- Zmarł
- 14 maja 1933, Pułtusk
- Zawód
- rzemieślnik
Aleksander Pawlicki urodził się 24 stycznia 1898 roku w Pułtusku, w rodzinie Franciszka i Julianny z Arbuźińskich. Ukończył szkołę miejską, a następnie kształcił się i pracował jako kaflarz. 20 listopada 1918 roku wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego. Służył w 3 pułku ułanów śląskich podczas wojny polsko-bolszewickiej, uczestnicząc między innymi w walkach pod Sokalem, Białą Cerkwią i Berezyną. 1 sierpnia 1920 roku w walkach pod wsią Kniaginia samodzielnie otworzył ogień z ciężkiego karabinu maszynowego, udaremniając oskrzydlenie wycofującego się pułku. W 1921 roku otrzymał za tę postawę Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari. Został także odznaczony Krzyżem Walecznych.
10 grudnia 1921 roku Pawlicki został zwolniony ze służby wojskowej. Wrócił do Pułtuska, gdzie ponownie pracował jako kaflarz. Działał w Związku Legionistów Polskich oraz w oddziale konnym Związku Strzeleckiego. Był żonaty z Julianną Boniecką; mieli dwie córki. Pawlicki zmarł 14 maja 1933 roku w Pułtusku.
Na podstawie artykułu „Aleksander Pawlicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.