Wacław Starzyński

Wacław Starzyński (8 października 1910 - 20 sierpnia 1976) był polskim kolarzem szosowym, urodzonym w Pułtusku. Startował w latach 1928-1948, z przerwą w okresie wojny. Reprezentował warszawskie kluby: Legię, Fort Bema i Syrenę, a po wojnie BOS oraz Gwardię.

Zdobył mistrzostwo Polski w wyścigu przełajowym w 1936 roku, w drużynowym wyścigu szosowym w 1938 roku oraz w torowym wyścigu na 4000 metrów na dochodzenie w latach 1937, 1938 i 1939. W 1935 roku zajął trzecie miejsce w Wyścigu Warszawa - Berlin. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Berlinie w 1936 roku, zajmując miejsce w przedziale 16.-37. w wyścigu indywidualnym na szosie; polska drużyna została sklasyfikowana w przedziale 6.-17. Na mistrzostwach świata w 1938 roku w Valkenburgu nie ukończył wyścigu indywidualnego amatorów.

Pracował jako zawodowy kierowca, między innymi w Radzie Państwa. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Bródnowskim.

Na podstawie artykułu „Wacław Starzyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.