Edward Jarociński

Edward Jarociński urodził się 9 listopada 1879 roku w Pułtusku. Po ukończeniu gimnazjum w Suwałkach studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1904 roku uzyskał dyplom lekarski. W czasie I wojny światowej służył jako lekarz w Armii Imperium Rosyjskiego, a następnie w I Korpusie Polskim w Rosji. Po powrocie do Warszawy w 1918 roku wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej i objął stanowisko lekarza garnizonu oraz szefa sanitarnego I Brygady.

W Wojsku Polskim pełnił funkcje w służbach sanitarnych, między innymi w Ministerstwie Spraw Wojskowych i przy armiach biorących udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Dowodził szpitalami wojskowymi, a w 1921 roku został zdemobilizowany. Był pułkownikiem lekarzem Wojska Polskiego i doktorem wszech nauk lekarskich. W 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu. Zginął tam również jego syn Zbigniew. W 2007 roku Jarociński został pośmiertnie awansowany do stopnia generała brygady.

Na podstawie artykułu „Edward Jarociński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.