Jan Szczodrowski

Jan Teodor Szczodrowski (ur. 9 listopada 1889 w Pułtusku, zm. 16 września 1962 w Częstochowie) był polskim politykiem i zawodowym żołnierzem. Był synem Józefa i Reginy. Uczęszczał do szkoły realnej i gimnazjum w Warszawie. W 1905 roku uczestniczył w strajku szkolnym, a po zdaniu matury w 1907 roku podjął studia w Wyższej Szkole Handlowej w St. Gallen. W 1920 roku ukończył Szkołę Nauk Politycznych w Warszawie.

Szczodrowski uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, a w 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora. W latach 1923-1924 kierował Ekspozyturą Wojskowej Kontroli Generalnej przy Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. Pracował też jako dyrektor warszawskich przedsiębiorstw: Miejskiej Piekarni Mechanicznej oraz Miejskiego Zakładu Zaopatrzenia m. Warszawy, a w 1925 roku podjął pracę w Urzędzie Wojewódzkim w Lublinie. W latach 1934-1937 był prezydentem Zawiercia, następnie do 1939 roku kierował Częstochową jako jej prezydent. W 1945 roku został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego, a zwolniono go rok później.

Na podstawie artykułu „Jan Szczodrowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.