Piotr Skarga

Piotr Skarga, znany także jako Piotr Powęski, urodził się 2 lutego 1536 roku na północ od Grójca, przy drodze do Kobylina, gdzie mieszkali jego rodzice. Zmarł 27 września 1612 roku w Krakowie. Był jezuitą, teologiem, pisarzem, hagiografem, kaznodzieją i misjonarzem. Studiował na Akademii Krakowskiej, a w 1564 roku przyjął święcenia kapłańskie we Lwowie. W 1568 roku zdecydował się wstąpić do zakonu jezuitów, a rok później rozpoczął nowicjat w Rzymie.

Po powrocie do Polski uczestniczył w zakładaniu kolegiów jezuickich. W latach 1579-1584 był pierwszym rektorem Akademii Wileńskiej, a od 1588 roku przez 24 lata pełnił funkcję kaznodziei nadwornego Zygmunta III Wazy. W Krakowie założył Bank Pobożny i Arcybractwo Miłosierdzia. Napisał między innymi „Żywoty świętych” oraz „Kazania sejmowe”. Jako przedstawiciel kontrreformacji krytykował protestantyzm i opowiadał się za wzmocnieniem władzy królewskiej. Został pochowany w kościele św. Piotra i Pawła w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Piotr Skarga” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.